0516
กระโดดข้ามจากวันที่ 9 มาถึง 16 กันเลย 555
เรื่องไปท่องเที่ยวก่อนหน้านี้เดี๋ยวจะอัพไว้ในบล็อกเมอีกทีนะ
ก่อนหน้านี้เมและคุงอ้อยไปอยู่นิกโก้มาหนึ่งคืน เลยต้องออกจากนิกโก้แต่เช้ามาต่อรถที่ Utsunomiya เพื่อขึ้นไปเซนได นั่งชินคังเซนที่ชื่อ Max Yamabiko อิอิ ชอบจริงๆ เวลาออกเสียงให้พูดว่า แม็ก~ซ นะคะ ได้อารมณ์
นั่งแค่ชั่วโมงเดียวก็ถึงเซนไดตอนประมาณสิบโมง พอออกมาปุ๊บ ก่อนอื่นต้องแว๊บเข้า Information ก่อนเลยเพื่อถามทางไป Hot House คุงพี่คนสวยตอนแรกงงๆ แต่ในที่สุดชีก็เข้าใจ ก็บอกวิธีการไปว่า ถ้าไปรถบัสจากที่นี่ ไป-กลับ 3000เยน T T เปงลมไปหนึ่งรอบ แต่ชียังบอกไม่หมด มันมีอีกวิธีคือนั่งรถไฟไปลงที่สถานี Rifu แล้วก็ต่อรถบัสไปค่ารถบัส 230 เยน เมกะคุงอ้อยมี JR Pass อยู่แล้วเลยเสียแค่ค่ารถบัส เฮ้อ~ โล่งอก แต่ว่ารถไป Rifu เนี่ย มันก็ไม่ได้มาบ่อยๆหรอกนะ ต้องเช็คเวลาไปให้ดี ไม่งั้นพลาดไปต้องรออีกเป็นชั่วโมงเลย ทั้งที่จากเซนไดไป Rifu แค่ 15 นาทีเอง
พอเราได้ข้อมูลแล้วก็อาริกาโตะคุงพี่คนสวยออกมาเพื่อเอาของไปฝากที่โรงแรมก่อน โรงแรมเราอยู่ใกล้สถานีด้วย โชคดีมาก ไม่งั้นต้องลากกระเป๋ายักษ์ไปไกล 555 พอถึงโรงแรม โอ้ววว สามารถรู้ได้ทันทีว่าคนที่มาพักที่นี่เพื่อไปดูคอนกันทั้งน้าน เจอสาวเกาหลีนั่งแต่งหน้าอยู่และมีถุงซีเคร็ทโค้ดวาง อิอิ
เวลายังมีอีกเยอะ เพราะเราดูรอบพรุ่งนี้ วันนี้กะไปเซอเวย์เฉยๆ ก็เลยออกไปเดินเล่นในเมืองเซนไดกัน มีเป้าหมายแค่ Sendai Mediatheque เดินตามแผนที่ไปก็เจอคนแต่งตัวชุดแบบญี่ปุ่นๆเดินกันเป็นกลุ่มๆ เพราะว่าวันนี้และพรุ่งนี้เป็นงานเทศกาลประจำปีของเมืองเซนไดเค้าล่ะค่ะ ไหนๆมาถึงนี่เราก็เลยขออยู่ดูขบวนของเขาสักหน่อย สนุกสนานมากๆ ทุกคนดูมีความสุขร่าเริงกันสุดขีด หุหุ
เกือบจะลืมดูเวลา รู้ตัวก็ชักจะเย็นแล้ว เลยรีบเดินกลับไปที่สถานีเพื่อนั่งรถไป Hot House Super Arena ตามวิธี่ที่คุงพี่เค้าบอก ไปถึงสถานีก็ไปถามเจ้าหน้าที่อีกที ปรากฏว่าต้องรอรถรอบ 17.30 แน่ะ ก็ไปรอที่ชานชลา พอลงไปเท่านั้นแหละ ประชากรถือถุงแบบเดียวกันก็มาต่อคิวกันเพียบ 555 ทุกคนจะไปที่เดียวกันสินะ นั่งรถไม่กี่สถานีก็ถึง Rifu แล้วค่ะ ทุกคนรีบร้อนกันเดินออกมาก แต่สองกะเหรี่ยงยังงงๆอยู่เลยไปถามลุงในสถานีเพื่อความชัวร์ พอเราพูดว่าฮอทเฮ้าส์เท่านั้น ลุงก็บอก "โทโฮชินกิ คอนเสิร์ต?" เยสสสค่ะ แล้วลุงก็ชี้ไปยังแถวยาวเฟื้อยที่รอรถบัสกันอยู่ โอเคค่า
จากสถานีมาถึงฮอทเฮ้าส์เรียกว่าไกลพอควรอยู่ ตอนแรกคิดว่าจะเดินคงไม่ไหวแล้วล่ะ รถมาจอดที่ป้ายผู้คนก็กรูลงไป เมอ้อยก็เดินตามเค้าไปไม่คลาด หุหุ มาถึงจุดนี้แล้ว สบายล่ะ อันนี้กะเหรี่ยงเดินตามญี่ปุ่น ...ทางมันไกลจริงๆนะ
ยังกะเดินข้ามเขา ที่เห็นอันนี้ยังไม่ใช่นะคะ มันคือมิยางิ สเตเดียม
เริ่มเห็นแล้ววววว
เดินมาเจอแผนที่...ฮอลล์เราอยู่ตรงไหนให้ทาย
เรามาถึงกันก็เรียกว่าเย็นแล้วล่ะค่ะคนก็เข้าฮอลล์กันไปเกือบหมด เลยรีบไปต่อแถวซื้อของกัน ซื้อเยอะแยะจนพี่สาวที่ขายของตกใจ 555
สักพักคอนเสิร์ตน่าจะเริ่ม ตอนแรกคิดว่าจะไม่ได้ยินอะไรเหมือนที่ไซตามะ แต่ที่ไหนได้ เสียงมันกระหึ่มออกมาข้างนอกได้ยินชัดมาก คนที่อยู่ข้างนอกเกาะรั้วฟังกันอย่างที่เห็น งือออออ อยากดูอ่า
สองกะเหรี่ยงเลยเดินเล่นรอบฮอลล์กันอีกครั้ง เจอรถบรรทุกอีก แต่ถ่ายไปเยอะตั้งแต่ไซตามะแล้วเลยไม่ได้ถ่ายอีกค่ะ เพราะมันมืดแล้วด้วย แถมยิ่งมืดก็ยิ่งหนาววววววว ทำไมมาสร้างฮอลล์อยู่กลางเขาแบบนี้เนี่ย สุดท้ายเลยไปนั่งเหน็บหนาวอยู่กลางสนามหญ้าข้างหลังฮอลล์ นั่งฟังเสียงข้างในไป ชัดมากเลย จุนซูเสียงเทพมากกกก ทำไมเสียงดีขนาดนี้นะ แล้วก็ติดใจปาร์คอย่างแรงเพลง survivor อะไรจะร้องได้มันส์อารมณ์ขนาดนั้น
ขากลับพวกเรารอให้คอนเลิกอีกตามเคย เพราะรถบัสมันออกเมื่อคอนเลิกประมาณว่ารถเฉพาะกิจยังไงยังงั้น ไปนั่งรออยู่บนรถสักพักป้าญี่ปุ่นก็ขึ้นมากันสามสี่คน ตามมาด้วยเด็กสาวอีกสองคน คุยกันอย่างมีความสุขมากแม้เราจะฟังไม่ออกก็ตาม อยู่ๆป้าก็ควักริบบิ้นที่โปรยในคอนออกมาสองเส้นยื่นให้สาวญี่ปุ่น พวกเธอดีใจกันอย่างแรง ส่วนกะเหรี่ยงได้แต่มองตาละห้อย งื้ออออ อยากได้มั่งอ่า ...ถ้าบัตรเราได้นั่งบนแสตนคงไม่มีโอกาสได้แน่เลย ;___;
แล้วเราก็กลับบ้านกันอย่างหงอยเหงา รอคอยให้ถึงวันพรุ่งนี้เป็นทีของเราบ้างล่ะ ฮ่าๆๆ
0517
ตื่นมาอย่างเช้า ไม่ใช่เพราะตื่นเต้นแต่เพราะแสงอาทิตย์แยงตา ตีห้าเนี่ยนะ - -" สมเป็นแดนอาทิตย์อุทัยจริงๆ
พอลงมาที่ล็อบบี้ก็เจอผู้คนเช็คเอ้ากันพอประมาณ ดูคอนเสร็จแล้วกลับว่างั้น ส่วนเมกับอ้อยยังคงอยู่กันต่อไป ว่าจะออกไปซื้อของฝากให้ผองเพื่อน แต่ฝนก็ตก ...ตกพอประมาณเลยแหละ กรรมจริงๆ แต่เราก็จำเป็นต้องออกไป เลยวิ่งไปจนถึงถนนที่เป็นย่านช็อป ต้องสอยร่มมากางเพราะตกหนักขึ้นเรื่อยๆ
ระหว่างที่เดินไปก็เจอกับงานเทศกาลอีก คนต้องมาเต้นหลบฝนกันในร่มแต่ถึงยังงั้นก็ยังมันส์กันอย่างแรง หุหุ
สวยเนอะ
น้องลูกครึ่งค่ะ น่ารักมากกกก ยิ้มให้สองกะเหรี่ยงใหญ่เลย อิอิ
ดูเสร็จแล้วก็ออกเดินทางไปกันต่อ ดีที่เมื่อวานไปเซอเวย์กันมาทีนึงแล้วนะ ไม่งั้นก๊งกันทั้งคู่ ไปถึงที่ชานชลาก็เหมือนกับเจอพวกเดียวกัน ฮ่าๆๆ ทุกคนมุ่งหน้าไปดูคอนกันหมดเลยค่ะ
ไป Rifu งวดนี้เป็นช่วงเวลาที่ต้องเปลี่ยนรถไฟด้วย มิใช่สายตรง พอลงมาจากรถถึงได้รู้ว่าคนเยอะมากขนาดไหน 555 พอถึงสถานีปลายทางทุกคนรีบกันออกเพื่อไปต่อรถบัส สองกะเหรี่ยงก็ต้องก้าวยาวๆตามญี่ปุ่นให้ทัน ตอนออกมาเจอกับสาวญี่ปุ่นสี่นาง แต่งตัวกันได้ใจมากๆ >< เสื้อคนละสีแถมโบอันใหญ่ แต่ละคนถือถุงรูปโทโฮ เมพยายามมองหาถุงชางมินแต่ไม่เจอแฮะ ป้าญี่ปุ่นก็ชื่นชอบสาวๆกันมาก จิ้มๆรูปจุนซูแล้วก็ คาไว~ อิอิ
ในรถบัสแน่นมากค่า หายใจแทบไม่ออกเพราะเขาไม่เปิดหน้าต่าง อากาศข้างนอกหนาวพอควร พอไปถึงเลยรีบลงจากรถแล้วก็เดินตามญี่ปุ่นชนไป ฝนก็ตกไม่ยอมหยุดเลยค่า
เดินไปเจอกับสาวๆทั้งสี่อีกครั้ง พอดีเธอหยุดกำลังจะแต่งตัวกันคุงอ้อยเลยเข้าไปขอถ่ายรูป สาวๆน่ารักมาก ยิ้มกันใหญ่เลย เมเลยถามว่า ชางมิน? ทำนองว่าแล้วชางมินล่ะ พวกเธอก็บอกว่า โน ชางมิน ซอรี่ๆ อ๊า~ สงสัยจะไม่มีใครชอบชางมินนี่แฮะ ประมาณว่ากลุ่มฉันมีกันสี่คนอ่ะ ทำไงได้ อิอิ (คนละสีเลย น่ารักเนอะ)
บรรยากาศวันนี้ฉ่ำๆดีจริงๆค่ะ หนาวและฝน เมกะคุงอ้อยไปถึงตอนประมาณบ่ายสองกว่าๆ เลยถ่ายรูปบรรยากาศไปเรื่อยๆ
โซนขายของค่ะ ฝนตกก็มิหวั่น หุหุ
ทางเข้าพรีเมี่ยมค่า
ถึงฝนจะตกทุกคนก็มิหวั่น
บ่ายสองเกือบครึ่ง เมและอ้อยเริ่มจะทนความหนาวไม่ไหวและ ถ่ายรูปนอกฮอลล์สักพักเลยไปต่อแถวเพื่อเข้าฮอลล์กะเค้าบ้าง แถวยังไม่ค่อยยาวเท่าไหร่ แต่พอเราไปต่อก็มีคนมาต่อเพิ่มเรื่อยๆ ทุกคนต่างรอเวลาประตูเปิดบ่ายสาม แล้วก็เปิดตรงเวลามากๆค่ะ
ใช่ว่าคนญี่ปุ่นจะเป็นระเบียบเรียบร้อยเสมอไป ไอ้ตอนเข้าฮอลล์นี่แหละแถวไม่เป็นแถวกันเลยทีเดียว 555 เมกะอ้อยเก็บกล้องกันเรียบร้อย พอถึงด่านตรวจกระเป๋า คุงพี่สต๊าฟชุดสูทก็ถามว่า คาเมร่า? เมก็ส่ายหน้าดิกๆ แค่นั้นเอง แล้วก็เข้าไปได้อย่างสะดวกโยธิน
พอมาถึงจุดนี้ ไม่รู้ทำไมอยู่ๆก็ตื่นเต้นขึ้นมาอย่างมากกกก ความรู้สึกประมาณว่า ...มาแล้วจริงๆสินะ T^T ที่เคยฝันๆไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว แต่ยืนเพ้อได้ไม่นานหรอก เพราะเราต้องไปตามหาที่นั่งกัน ดูตั๋วตัวเองแล้วงงค่ะ แต่ก็เดินไปทางแสตนฝั่งซ้ายทันที ทำตัวกะเหรี่ยงอยู่สักพักเลยตัดสินใจถามคุงพี่ชุดสูท (นามสมมุติ...สมชาย) สมชาย ที่นั่งพวกเราอยู่ไหนหรอ? แล้วเอาตั๋วให้เขาดู สมชายจ้องอยู่สักพักแล้วก็ชี้ลงไปข้างล่าง บี ทรี ...หือ?? เราสองคนมองหน้ากันแล้วก็ขอบคุณสมชายก่อนจะเดินลงไปแบบงงๆ ไม่แน่ใจเลยไปถามสมชายอีกคน ชัดเลยคราวนี้เพราะสมชายชี้ผังที่นั่งให้ดู แล้วก็ชี้ไปที่นั่งในอารีน่า ...วินาทีนั้น น้ำตาสองนางแทบไหลแน่ะค่ะ เพราะที่นั่งเราอยู่ในอารีน่าด้านล่าง แถมยังเกือบติดกับเวทีที่ยื่นมารูปตัววายฝั่งซ้ายด้วย
ลงไปจับจองที่นั่งกรี๊ดกร๊าดดีใจกันอย่างแรง เพราะที่นั่งใกล้เวทีกลมตรงกลาง แถมยังติดกับตัววายยื่นๆนั่นแค่ประมาณ 5-6 ก้าวเอง ดีใจออกนอกหน้าจนสมชาย (พ่อหนุ่มชุดสูทอีกคน คนนี้จะคอยดูแลโซนนี้ค่ะ) หันมาเหล่ ดูเหมือนจะไม่ได้มีแค่เราที่ดีใจตื่นเต้นกะที่นั่ง เพราะหลายคนที่เจอที่นั่งตัวเองก็ดีใจอย่างแรงกันทั้งนั้น ^^
พอเข้ามานั่งข้างในแล้วเพิ่งเห็นว่าทุกคนมีแท่งไฟกันทั้งนั้น กรรมแล้ว ลืมเรื่องนี้ไปเลยอ่ะ แถมจู่ๆเมก็ดันปวดห้องน้ำขึ้นมาซะงั้น เลยไปถามสมชายว่า ห้องน้ำอยู่ไหนหรือ? ตอนแรกสมชายงง เพราะออกเสียงแบบญี่ปุ่นๆว่าทอยเล็ตโตะ เหอๆ สุดท้ายฮีก็ชี้ๆขึ้นไปข้างบน โอเคจ้ะ
โชคดีที่เค้าเหมือนจะรู้ความต้องการ เพราะมีการยกร้านขายของเข้ามาข้างในด้วย เมกะอ้อยเลยควักอีกคนละพันสอยแท่งไฟมาโบกกะเค้าบ้าง พี่สาวคนขายน่ารักเชียว เพราะเมดันเปิดแท่งไฟไม่เป็น 555 ชีก็ขำๆแล้วสอนวิธีให้ อาริกาโตะค่า
ท้ายสุดคือห้องน้ำ เห็นป้ายชี้ๆก็เดินตามไป ปรากฏว่าแถวยาวจนน่ากลัว เมเดินวนรอบจนตัดสินใจไม่เข้าดีกว่า กว่าจะได้เข้าคงพลาดอะไรเด็ดๆแน่ ก็กลับมาประจำที่ใหม่ พี่สาวที่นั่งข้างหน้าหันมาสบตาแล้วยิ้มให้ ชีก็ถามว่าเรามาจากไหน เราก็ตอบไป ส่วนเธอนั้นมาจากนาโงย่า ว้าว และท่าทางจะดูมาก่อนรอบนี้แล้วด้วย ดีจังเลยแฮะ ถัดจากที่นั่งเราไปเป็นฝรั่งค่ะ สักพักข้างๆเราก็มีคนมานั่งอีก เป็นเด็กน้อยสองคนที่คุณแม่มาส่ง ตัวแม่นั้นคงไปนั่งอีกที่ พอนั่งปุ๊บเธอก็เปิดกระเป๋าหยิบเก้าอี้ขึ้นมา เปลี่ยนรองเท้าเป็นส้นตึกหนา ขาต่อโต๊ะสุดฤทธิ์ ป้าที่นั่งข้างๆเราก็เหมือนกัน พอเข้ามาก็เปลี่ยนรองเท้าเช่นกัน สองกะเหรี่ยงมองหน้ากันงงๆ ทำไมหวา?
ก่อนคอนเริ่มมีวีทีอาร์น่ารักมากๆ เป็นการ์ตูนโทโฮเรื่องประมาณว่าที่สนามบิน โทโฮลงมาจากเครื่องมีแฟนๆไปรับกันเกรียวกราว โทโฮเหงื่อตก พอเดินไปขึ้นรถก็มีแฟนๆตามอีก โทโฮเหงื่อตกอีก แล้วก็มีกากบาทขึ้นประมาณว่าอย่าทำเช่นนี้ ยังมีรณรงค์ให้เข้าแถวเป็นระเบียบตอนเข้าคอน อย่าซื้อของปลอมละเมิดลิขสิทธิ์ อย่าแอบถ่ายรูปอัดเสียงในคอนเป็นต้น เราสองคนขำกันใหญ่เพราะไอ้ที่เค้าว่ามา ก็ทำมาแล้วทั้งนั้นอ่ะค่า 55555 ยังมีวีทีอาร์อื่นๆอีก มีช็อตสั้นๆยุนแจตอนไปโปรโมตอัลบั้มคุยโทรศัพท์กับชางมิน แล้วก็ตัดไปทูบีคอนทินิว มีให้เล่นบิงโก ซีเคร็ทโค้ด อันนี้คนญี่ปุ่นเค้าเล่นกันค่ะ
ไม่นานคนก็เต็มฮอลล์ เริ่มมีประกาศน่าจะประมาณว่าคอนจะเริ่มแล้ว แล้วก็ได้ยินจุนซูๆ คงเรื่องที่น้องเต้นบ่ได้นั่นเอง
สักพักไฟก็ดับจังหวะเดียวกับที่ทุกคนลุกขึ้นยืนกันหมด เราก็เด้งขึ้นยืนบ้าง ...ที่ทุกคนต่อขากันก็เพราะอย่างนี้นี่เองงงง
Concert Start ::
คอนเริ่มด้วยวีทีอาร์สุดสครีม พร้อมกับญี่ปุ่นชนที่โบกแท่งไฟกันอย่างบ้าคลั่ง ไอ้ที่ว่าจะถ่ายบรรยากาศในคอนก็ต้องเลิกคิดไปเลยค่ะ เพราะสมชายคุมเข้มมาก แค่น้องข้างหน้ายกมือถือขึ้นมาฮีก็เดินมาดูแล้ว พอไฟดับคนยืนจอก็ฉายวีทีอาร์ทันที
เริ่มที่ปาร์คยูชอนออกมาอย่างเท่โคด >< เป็นคนแรกที่เห็นในคอนเลยประทับใจมาก ต่อด้วยแจจุงเดินมาหล่อๆ แล้วก็คนต่อไปเขาถ่ายไล่ขึ้นมาจากแผ่นอกจนเห็นคาง เราก็กระซิบกับคุงอ้อย ยุนแน่เลยว่ะคางแบบนี้ ใช่จริงๆด้วย คนต่อไปชางมินนี่ (สครีมมมม) แล้วก็จุนจังคนสุดท้ายเป็นหนุ่มไซเบอร์นั่งจิ้มโน้ตบุ๊คอยู่ ตัดภาพมาโอ๊ะ เพชรหาย (เหมือนจุนจังจะเป็นคนหยิบมั้ง) แล้วก็เป็นช็อตต่อสู้กัน หล่อลากมาก จุนจังกะชางมิน ยูชอน แล้วก็แจกะยุน (ยุนเตะได้หล่อมาก) แล้วทุกคนก็มารวมตัวกัน กระโดดลงมากลายเป็นช็อตเปิดตัว
Secret game เป็นเพลงที่กะแล้วว่าต้องเป็นเพลงแรก ขอบอกเลยว่าก่อนไปเมไม่ยอมดู fancam ไม่ดูรูปและลิสต์เพลง คือกะเซอร์ไพร~สเต็มที่ เพลงนี้คนแรกคือปาร์คใช่ม้า นั่นแหละตายคาที่เลย ฮีหล่อมาก เสื้อผ้าหน้าผม โดยเฉพาะผมอ่ะเซ็ตมาดีมากๆๆๆ โคดหล่อเลยค่ะ เสื้อผ้าก็ชุดเดียวกะในวีทีอาร์เลย ประมาณว่าต่อเนื่องกัน แล้วก็โผล่ขึ้นมาทีละคนๆ แอร๊ย ชอบเพลงนี้ๆ แล้วเพลงนี้คือโทโฮจะโผล่มาบนเวทีของตัวเองแล้วก็มีจออยู่ข้างหลัง เวทียกขึ้นๆลงๆได้ จอนั้นก็ด้วย
Share the world ไม่นึกว่าเพลงนี้จะต่อเลย แล้วก็เดินมาร้องเวทีกลางด้วย แอร๊ย ใกล้ชัดมาก ส่วนจุนจังเมก็มองหาอยู่ตั้งแต่เพลงที่แล้ว ที่แท้ฮีนั่งอยู่กับนักดนตรีน่ะเอง มีแสงไฟส่องเล็กน้อย... เพลงน่ารักแถมยังไม่ค่อยเห็นไลฟ์เพลงนี้เท่าไหร่ด้วย ชอบบบ จำได้ว่าเพลงนี้ยุนไปตีลังกาอยู่ตรงเวทีวายอีกปีกนึงรึเปล่า น่าจะใช่นะ เพราะตอนนั้นเขย่งเท้าดูเลย
ต่อด้วย Doushite? ยังอยู่ที่เวทีกลาง แล้วก็เดินกลับไปที่เมนเสตจอีก หลุดจากเพลงน่ารักๆมาซึ้งๆทันทีเลย ฟังแล้วเคลิ้มมากอ่ะ เสียงทุกคนเทพจริงๆ ระบบเสียงที่นี่ก็ดีด้วย แหล่มเลย เพลงนี้ขนลุกตอนจบนี่แหละ ที่ไฟดับหมดเหลือส่องจุนซูคนเดียว น้องโชว์พลังเสียงแบบว่าสุดยอดมาก หอนจนเมแบบ อร๊ายยย จะเสียงดีเกินไปแล้ว
Take your hands จำรายละเอียดมะค่อยได้แฮะ แต่ชอบท่อน โก! มาก รู้สึกอยากจากระโดดตลอดเวลา (แต่เกรงใจสมชาย เพราะเมกะคุงอ้อยโดนสมชายสะกิดให้เข้าไปในแถว แบบว่ากระโดดจนล้ำเส้นออกมาอ่ะค่า) ซึ่งพอจบเพลงนี้ก็เป็นช่วงทอร์ค น้องก็ออกมารวมตัวกัน แนะนำตัวเฮฮาปาจิงโกะ (ฟังไม่ออก) รู้แต่น่ารักมาก แซวกันไปมา เรียกจุนซูว่าจุนซูซามะ มีโคลสอัพหน้าน้องมิน อยากรู้จริงๆว่าแซวไรกันว้า
...ลืมบอกไปว่าก่อนทอร์คสามหนุ่มก็เริ่มเปลื้องผ้ากัน (ถอดสูทเฉยๆ) เหลือยุนกับมินที่ถอดหลังแนะนำตัวจบ เหลือเสื้อกั๊กระยิบระยับนั่นแล
Stand up เพลงนี้ชอบมากกกกก เพราะท่าเต้นชวนปวดแขนนั่นแหละ คือเพลงนี้เต้นง่ายมาก หนุ่มๆจะเต้นนำแล้วมีจังหวะให้เราโบกมือตาม โบกๆควงๆยกมือๆกันหนุกหนาน แรกๆก็มันส์ดีหลังๆเริ่มปวดแขนขวาแฮะ 555 แต่กลับบ้านมายังทำตามได้อยู่เลยนะ ฮุฮุ แล้วก็นี่เป็นเพลงแรกที่น้องๆมาเยือนเวทีวายฝั่งซ้าย >< มาทีก็โกยมาฝั่งนี้สามคนเลย มิคมินยุน ส่วนแจไปเดี่ยวๆอีกข้าง พยายามจ้องทุกคนตาแทบหลุด แน่นอนว่าก็ต้องจ้องน้องมินไว้ก่อน อิอิ ส่วนคุงอ้อยนี่แบบ...ยุนหน้าเล็กจริงๆว่ะอยู่ตลอดเวลา 555
ต่อด้วย Beautiful you เพลงนี้เหมือนไม่ได้ฟังนานแว้ว ปลาบปลื้มง่ะ มีออกมาเดินเล่นตรงเวทีที่มันเลื่อนๆด้วย แล้วก็เต้นกันตรงนั้นด้วยมั้ง สุดจะโฮก
และก็เพลงเด็ดที่รอคอย ไนน์ที้ไนน์ที้~ไฟวววว (9095) ได้กิตติศัพท์เพลงนี้มาเล็กน้อย หึหึ เปิดฉากด้วยวีทีอาร์ที่จอทั้งห้าเป็นเปลวเทียน แล้วหนุ่มๆก็โผล่มาอยู่หน้าจอ ถอดเสื้อกั๊กแพรวพราวออกแล้วด้วย ของน้องมินกะมิกอย่างน่ารักเพราะมีสายเอี๊ยมดึงกุงเกงสีขาว วีทีอาร์เปลี่ยนมาเป็นหนุ่มๆกำลังว่ายน้ำกะดึ๊บๆ หล่อมากๆๆๆอ่ะค่ะ ซึ่งพอถึงช่วงท่อนฮุคมันก็เปลี่ยนเป็นฉายเงาของน้อง ประมาณเหมือนเต้นกะเงาอ่ะ เก๋ไก๋มากเพราะมันเป๊ะมาก เวทีมีเลื่อนขึ้นเลื่อนลงได้ด้วย เสียวได้ใจ ...ส่วนเวทีของน้องเซียว่างเอาไว้เหมือนเดิม
จุดเด่นของเพลงนี้ไม่พ้นขาไมค์วัยสะรุ่นที่ทำเอาเมพูดไม่ออกเพราะเกือบกรี๊ด ก็พอจะรู้มาบ้างว่าจะเต้นรูดขาไมค์กันแต่ไม่นึกว่าจะได้ใจขนาดนี้ จริงๆเมพลาดท่อนฮุคแรกไปแหละเพราะจ้องน้องมินอยู่ (วีทีอาร์ว่ายน้ำนี่หล่อมาก) หันมาอีกทีเจอแจ เฮ้ยยยยย ดูทั้งสี่คนเต้นแล้วโฮกสุดคือแจอ่ะ ในความคิดเมนะ เพราะหมีก็เต้นไปตามท่าอ่ะ (ตามประสาคนเต็มที่) แต่แจนี่แบบ...ธรรมดาชิวๆมาก จนให้ความรู้สึกแบบเซ็กซี่ตามธรรมชาติ แอร๊ย บอกมะถูก แล้วก็ชอบท่านับเลขอ่ะ แอบทำตามด้วย หุหุ
My destiny มีเพลงนี้ด้วยยยยย โห นานแล้วนะเนี่ย แต่ก็ยังพยายามมั่วเนื้อได้อยู่ ฮ่าๆ (เพลงนี้จำไม่ได้จริงๆแฮะว่าเป็นยังไง ไปร้องอยู่ส่วนไหน เดี๋ยวนึกได้จะมาดิทเด้อ)
จบมาย เดสตินี่ แล้วก็มีวีทีอาร์อีกครั้ง คราวนี้มาเป็นทะเลทราย เริ่มด้วยน้องเซียทำมือเป็นรูปสามเหลี่ยม ตอนแรกก็งงๆทำไรของมัน แต่เริ่มมีลูกพลังเกิดขึ้นในมือ โอ้ว รวมพลังนี่เอง ตามมาด้วยปาร์คที่กอบพลังขึ้นมา แจจุงมือเป็นไฟๆ น้องมินก็โกยขึ้นมาด้วยมือข้างเดียว ส่วนหมีทำเก๋ดึงมาจากข้างหลัง แล้วก็เริ่มปล่อยพลังมาหาคนดู ปาร์คเท่ที่สุดแล้ว >< ฮีโกยพลัง โยน แล้วก็เตะ ว้าววว พอมาถึงน้องมินที่โยนมาอย่างรวดเร็ว...เมถึงกะพูดว่า แค่เนี่ย~ ไม่หวือหวาเรยที่รัก สุดท้ายหมีที่ดึงพลังกลายเป็นดาบออกมาจากข้างหลัง เก๋ไก๋มาก
ที่แท้เป็นวีทีอาร์เริ่มของ Force นี่เอง ฮิ้ววว เป็นเพลงที่เมชอบมากเพลงนึงเลย งานนนี้หนุ่มๆโผล่มาจากเมนเสตจบนเวทีที่ยกขึ้น ที่น่าหวาดเสียวขึ้นนอกจากมีเครนยกแล้วมันยังค่อยๆเลื่อนมาข้างหน้าด้วย คือเต้นก็แรงมิใช่น้อยเวทีมันก็เลยโยกไปโยกมา หวาดเสียวดีแท้ แต่มันเข้ากะเพลงดีนะตรง coming up ๆ ก็เลื่อนมาหาเรา หุหุ
แล้วมันก็หยุดอยู่ตรงกลาง เพลงต่อคือ Purple line พอขึ้นต้นเพลงมาก็ว้าว ได้เอ๊!~กันแล้วเพลงนี้ ซึ่งทุกคนก็พร้อมใจกันร้องเอ๊ๆ หุหุ แถมเพลงนี้มากันอีกแว้วววว สามหนุ่มมาเต้นอยู่ปีกนี้ยกแขนทีเสื้อก็เปิดที (สาวไทยมิได้หื่นใช่มะเนี่ย) แถมเวอร์ชั่นนี้พิเศษคือดึงเพลงให้มีท่อนโซโล่แด๊นซ์กันด้วย มันส์กระจาย
Mirotic เพลงนี้เก๋มากกกกก ท่อนแรกก็เต้นกันแบบที่เราคุ้นเคย (แต่ไม่มีจุนจัง) แต่พอถึงกลางๆหนุ่มๆขึ้นไปอยู่บนเวทีของตัวเองอีกรอบ คราวนี้เล่นกับเงาในจออีก แต่มันเริ่ดมากเพราะน้องเต้นกันเป๊ะมาก ยิ่งตอนดึงหมวกออกมานี่มันพอดีอย่างแรง แล้วก็เต้นๆกะเงาชุดขาว มีการกระโดดเข้าไปในจอแล้วเงาก็เริ่มสลับชุดแบบออกแนวรวมร่างกัน ตัวจริงโผล่ออกมาอีกทีเปลี่ยนเป็นชุดขาวโชว์แขนล่ำเหมือนในจอเรียบร้อย เปรี้ยวมากกกก แถมท่าเต้นก็เปลี่ยนไปเพราะน้องไปเต้นกะจอ ทุกอย่างมันตื่นตากะเหรี่ยงอย่างเราจริงๆ
แล้วอยู่ๆเพลงแด๊นซ์ก็หั่นอารมณ์ชึ๊บ ด้วย Heart, Mind and Soul เพลงนี้หมีร้องคนแรกใช่ม้า เราก็ให้กำลังใจกันสุดขีด หมีโดนเครนยกขึ้นไปข้างบน แล้วพอถึงท่อนคนอื่นร้องก็ค่อยๆโผล่ออกมากัน เพราะมากซึ้งมาก T^T
จบเพลงนี้เข้าสู่ช่วงแซวกันเองอีกที อันนี้เมกะอ้อยได้แต่ปรบมือหัวเราะผสมโรงเพราะฟังมะออก แต่ที่โดนใจที่สุดคือเซียจุนจัง ทุกคนยังเรียกน้องว่าจุนซูซามะอยู่ คือเหมือนน้องจะชมกันเองเรื่องเพลงล่ะมั้ง แล้วก็คงชมเพลง Kiss the baby sky น่ะแหละ จู่ๆมิคกี้ก็โดนน้องเซียเบรก เหมือนพูดสำเนียงยังไม่ดีนะ ฮีก็เลยพูดให้ดู คิส เดอะ เบบี้ สกาย~ยย >3< เสียงน่ารักมาก ลากเสียงตอนท้ายให้มันฟังเซะซี่เล็กน้อยนะ จากนั้นก็เอาใหญ่เลย คิส เดอะ เบบี้ สกาย~ยย / ไนน์ที้ไนน์ที้~ไฟวววว / วาสุเระไนเดะ~ ไม่ไหวจะขำคุณน้อง ทุกคนเลยพูดภาษาอังกฤษสไตล์นี้กันหมดเลย ชางมินยังเล่นกะเค้าด้วย เซอ ไพร~สส นอกจากนี้แจจุงยังบอกว่าเพลง 9095 สามารถเอาเนื้อว่า ไออิชิเตรุ~ ร้องแทนได้ด้วย ...ได้จริงๆแฮะ
แล้วมีแซวชางมินกันได้ทุกช่วง ไม่รู้พูดกันท่าไหนกล้องก็แพนหน้าน้องซะโคลส น้องก็หันมายิ้มๆยกมือ ทำหน้าน่ารัก >3< แล้วยุนก็อยากมีส่วนร่วมอย่างแรง โผล่หน้ามาข้างๆไหล่น้อง พอน้องรู้ตัวก็ทำยิ้มกลบเกลื่อน หุหุหุ
ทุกครั้งทุกคนจะแกล้งจุนจังได้ตลอด มีการให้จุนจังโชว์มุขแป๊ก ไฟดับกันหมดเหลือส่องจุนจังคนเดียว ตอนแรกๆน้องทำท่าแบบไม่อยากเล่นเล้ยยยย ถอนหายใจสามรอบกว่าจะพูดได้ มุขก็คุ้นเคยกันดีคือมุขเล่นคำชื่อเมืองอ่ะ ขำกลิ้งแล้วกลิ้งอีก จุนซู คาไว~ ^^
ต่อจากทอร์คเป็น Wasurenaide วาสุเระไนเดะ~ (ออกเสียงให้เหมือนน้องเซียเด้อ) เป็นบัลลาร์ดไพเราะเพราะพริ้งที่ฟังแล้วขนลุก เพลงนี้โทโฮไปยืนกับเวทีกลมตรงกลางแล้วมันก็หมุนได้ คือบล็อกแทบจะเป๊ะมาก เหมือนใครร้องท่อนไหนมันก็หมุนมาอยู่ข้างหน้า สักพักก็หยุดหมุน และไม่แน่ใจว่ามีใครมาปีกเรารึเปล่า เพราะคุงอ้อยยืนยันว่าหมีมาเพลงช้าเพลงแรกๆ อ้าว...เพลงไหนล่ะวะ ปลาทองกันปายยย
แล้วก็เปิดวีทีอาร์คั่นเวลาเปลี่ยนชุดอีกที ถึงตอนนี้ชาวญี่ปุ่นก็นั่งลงกันค่ะ กะเหรี่ยงเลยนั่งด้วย เดี๋ยวจะบังคนอื่น ย้อนเวลากลับไปก่อนขโมยเพชร เริ่มที่ชางมินกะสาวฝรั่งหน้าแปลก น้องอมยิ้มๆคุยกะเธอ กล้องโคลสอัพตากลมๆของน้อง น่ารักขั้นรุนแรง สักพักเธอก็กอดลา (เฮ้ยยย) แล้วเดินจากไปทิ้งให้น้องทำหน้ามึน ต่อด้วยจุนจัง แจจุง ยูชอน เรื่องน่าจะประมาณบอกเลิกสาวล่ะมั้ง ที่เด็ดคือปาร์คนี่แหละ นั่งบอกเลิกบนรถ หน้าปาร์คเธอได้อารมณ์มากยังกะมาจากชีวิตจริง เมกะคุงอ้อยนี่ถึงกับ...พระเอกหนังป่าววะ แต่พอมาถึงยุนเปลี่ยนไปอีกอารมณ์ ทำไมบอกเลิกสาวแล้วอารมณ์ดีจังวะ ให้ตั๋วเครื่องบินด้วย สุดท้ายน้องก็กลับมารวมตัวกันท่าทางร่าเริงสดใส...นี่คงค้นพบแล้วสิว่าตัวเองเหมาะกับอะไร เหอๆ
เพลงต่อจากวีทีอาร์นี้ เมลุ้นอยู่ว่าจะเป็นเพลงใด ปรากฏว่าเป็น Begin T^T โฮกกกกมาก เป็นเพลงที่ชอบมาก แถมปรากฏตัวด้วยหนุ่มๆกับเปียโน มีปาร์คเป็นคนเล่นอยู่บนเวทีที่มันเลื่อนได้ ร้องกันไปแล้วก็ค่อยๆเลื่อนเข้ามาหา ยืนกันครบองค์ประชุมห้าคน ปลาบปลื้มจังเลย
Nobody Knows เอาเพลงแด๊นซ์มาเบรคอีกตามเคย แต่เพลงนี้แหล่มค่ะ เพราะภาพติดตาของเพลงนี้คือก้นปาร์คกะลีลาเต้นกะขาไมค์ของน้องมิน สองหนุ่มมาเยือนปีกเราแต่น้องเต้นหันก้นให้เราง่ะ (ใช่สิ ชั้นไม่ใช่พรีเมี่ยมนี่) แล้วก็ไปเต้นๆกันเวทีกลมๆตรงกลางอีกที โยนๆรับๆขาตั้งกะไม้เท้าอย่างแม่นยำและหวาดเสียว (ยังคุยกะคุงอ้อยอยู่เลยว่าถ้าสต๊าฟเกิดรับไม่ได้ขึ้นมา พรีเมี่ยมหัวฟาดขาตั้งไมค์แน่)
ต่อด้วยเพลงช้าสุดซึ้ง Taxi และ Forever Love จำได้รวมๆว่าร้องกันบนเวทีกลมๆตรงกลาง เพลงนี้ทุกคนตั้งใจฟังกันมาก เงียบกริบทั้งฮอลล์ (ชอบญี่ปุ่นจุดนี้แหละ)
ตามต่อกันด้วยเพลงโปรดเฮฮาในคอนครั้งนี้ กล่องในเรือ Box in the ship คือจริงๆเมเฉยๆกะเพลงนี้มาก ค่อนไปทางไม่ชอบด้วยเพราะมันฮาวายเกิ๊น แต่ทำไมในคอนมันน่ารักงี้ว้า จุนจังกะยูชอนเดินมาทางปีกเรา โอย ยิ้มทีให้ใจไปเต็มสองร้อยเลยง่ะ มีเล่นกะแฟนๆให้ร้อง โอเวโอเวโอ Tohoshinki~ แน่นอนว่าก็ร้องตามกันหนุกหนาน แล้วหมีก็บอกให้ร้องตามทีละคนบ้าง เริ่มที่ยุนก่อนเลย พอ โอเวโอเวโอ อิชินิ ซ๊าง~ ชางมินเป็นเซนได~อิ แจจุงก็โดยูโคโตะ (แฟนๆก็ต่อว่าโชยุโคโตะกันค่า) ยูชอนนี่ พูดภาษาญี่ปุ่นง่ะ ฟังมะทัน ส่วนจุนจังเล่น จุนจูอา~ น่ารักจริงนะเรา แถมตอนจบยังมีเต้นฮาวายกันด้วย แรดมากๆ
เพลงนี้ยังมีลวนลามน้องมินอีก (เผลอไม่ได้) แบบในเพลงฮักที่มิโรติคแหละ แต่แบบ...แจอ่ะ ไม่ใช่แค่ลูบต้นขาน้องแล้ว ออกแนวขยำเลยมั้ง แล้วน้องทำหน้าสุดจะทนด้วย ฮามาก แค่นั้นไม่พอก่อนไปยุนยังหันมาหยิกแก้มน้องด้วยมือสองข้างเลย หยิกแบบน้องท่าจะเจ็บอ่ะ วงนี้มันซาดิสต์หรือไงวะ 555
จบเพลงนี้เป็น O ต่อ เพลงนี้ยุนเท่เชียว (ก็เท่มาแต่ไหนแต่ไรใช่มะ) ไม่อะไรจะพูดต่อแฮะ ลืม - -"
แล้วก็เป็นช่วง Introduce Dancer ของโทโฮชินกิ ถึงตอนนี้แฟนๆบางคนนั่ง แต่เราก็ไม่นั่งตามคนส่วนใหญ่ เพิ่งจะรู้ว่าแดนเซอร์ก็มีแฟนคลับด้วย เพราะแถวหลังเมมีคนกรี๊ดกร๊าดถือป้ายของคุณ 50 (ฟิฟตี้) บอกตามตรงว่าเมแยกไม่ออกง่ะแดนเซอร์โทโฮหน้าคล้ายกันเลย 555
แน่นอนว่าแดนเซอร์ก็มาคั่นเวลาเปลี่ยนชุด เพราะออกมาอีกทีกลายเป็นชุดสีสันสดใสโคด จากความเห็นของเราแล้ว ชุดชางมินแรงสุด และเรียบสุดคือของแจ ซึ่งเพลงต่อไปคือ Choosey Lover เพลงนี้ต้องท่อน ชูสมีเบบี้อา~ของจุนจังเลย แล้วก็เซ็กซี่เลดี้อา~ของคุณแจ
Sky เพลงโปรดของหมู่เฮาอีกเพลง เพลงย้อนความทรงจำของเมเลย เพราะเหมือนเมจะจริงจังกับดงบังในช่วงเพลงนี้ออก 555 เพลงนี้แหล่มมากเพราะทุกคนมากันหมดเลยยยย หมีมานานสุด ยกไม้ยกมือโบกอย่างเฮฮา ยกทีเมกะอ้อยหันมามองหน้ากัน ~ขนจุ๊กกะแร้หมี ดีที่เป็นกะเหรี่ยง ญี่ปุ่นเลยฟังมิออก555
พอช่วงท้ายเพลงมีโปรยสายรุ้งริบบิ้นลงมาด้วย แหงนหน้าขึ้นไปมองสวยงามมากๆเลย ทุกคนต่างรอจังหวะกระโดดคว้า เมก็กระโดดคว้ามาได้อันแต่ปลายดันไปติดกะป้าญี่ปุ่น โดนป้าแย่งไปซะงั้น เชอะ ก้มลงกวาดที่พื้นง่ายกว่าอีก พอก้มลงไปเก็บตรงที่นั่ง เพื่อนชั้นหายไปไหนฟะ? คุงอ้อยถึงกะออกไปกวาดจากทางเดินด้านหลังมาเลย แหล่มจริงกะเหรี่ยงไทย สมชายก็เข้าไปโกยตรงเวทีมาให้ด้วยนะ ก็คว้ามาได้อีกสามเส้น อาริกาโตะเน้ เลยได้มาฝากทุกคนที่ซื้อของกะเราค่ะ^^
เข้าเพลง Somebody to love ตอนไหนไม่รู้ เงยหน้าขึ้นมาอีกทีหน้ามืด เหนื่อยมากกกก เจอปาร์คกี้กำลังกระโดดอย่างเมามันก็กระโดดด้วย แต่ก็ก้มลงไปเก็บริ้บบิ้นใส่กระเป๋าอีกเพราะโกยมาเยอะเกิน เดี๋ยวป้าข้างๆเหล่เอา แล้วต่อด้วยเพลง Summer Dream กันเลย ลืมบอกว่าตั้งแต่เปลี่ยนชุดเนี่ย น้องเซียออกมาแจมด้วยตลอด แต่ก็ไม่ได้เต้นแรงๆ น้องดูร่าเริงมากดีใจจัง เพลงนี้ก็ติงต๊องน่ารักไปอย่างที่รู้ๆ มีการให้ยูชอนออกมาเต้นนำ ซึ่งปาร์คก็ไม่ได้เต้นรั่วมากนะ ประมาณทำท่าเดินอย่างเริงร่า กำมือหลวมๆอะไรเทือกนั้น แต่โดนชางมินแบนค่ะ น้องแบบไม่ยอมเต้นตาม ยืนทำหน้าแบนใส่ 555 ทำไมร้ายกาจกะพี่เค้างั้นวะ จนปาร์คต้องเข้าไปจับมือน้องตอนเต้นจบแล้วก็หัวเราะเฮฮา
แนะนำแด๊นเซอร์ไปแล้วคราวนี้มา Introduce Band แล้วก็ต่อด้วย Survivor เพลงนี้เมรอท่อนที่ยูชอนร้องเลย บอกแล้วว่าปาร์คร้องใส่อารมณ์โดนใจมากกกก ป้าข้างหน้าเราสามารถเต้นตามน้องได้อย่างเมามัน เด็ดขาดจริงๆ เราก็อยากทำบ้าง รอทำท่าจบแต่เหมือนท่าจะเปลี่ยนแฮะ กะเหรี่ยงทำตามม่ายทันเลย
พอจบช่วงนี้ก็เข้าสู่อังกอร์แล้วค่ะ รู้ๆกันอยู่ว่าน้องไปเปลี่ยนเสื้อ555 แต่ทุกคนก็ตะโกนเรียกโทโฮชินกิ๊กันไม่ขาด (ลองออกเสียงว่าโทโฮชินกิ๊ดูนะ เห็นสาวยุ่นเขาเรียกแบบนี้) ในที่สุดน้องๆก็ออกมาในเสื้อสีดำแบบที่ขาย แต่สวยกว่าที่ขายห้าเท่าเพราะเลื่อมกระแทกตาเหลือเกิน แถมของปาร์คนี่ดูคอลึกกว่าชาวบ้านเค้าไงไม่รู้ มีเสื้อผ้าขาวม้าผูกเอวกันด้วย หุหุ
เพลงแรกของอังกอร์คือ The way you are เรียกว่าเซอร์ไพรส์จริงๆ เพราะน้องเซียมาเต้นด้วยยยยย สาวๆยุ่นเขาอังกอร์ชื่อเกาหลีของหนุ่มๆด้วยอ่า ยองอุงแจจุง ซีอาจุนซู เชวคังชางมิน ว้าวววว เพลงนี้เมตั้งใจดูยุนอยู่ว่าจะแรดเริ่ดแค่ไหน แต่ก็ไม่แรดอย่างที่คิดอ่ะ เสียดายจัง ...Break up the shell เป็นเพลงต่อไป เพลงนี้จุนจังเต้นได้ แต่พอเขากะโดดน้องก็ไม่ทำ ดีแล้วล่ะที่เซฟตัวเอง จะได้หายไวๆทันคอนมิโรติคนะจุนจัง
ถึงช่วงทอร์คอีกครั้ง และทุกครั้งน้องมินก็โดนแซว ทำไมว้า~ คือกล้องแพนไปที่หนุ่มน้อยคนนึงที่มาดูคอนอ่ะ แล้วก็อะไรไม่รู้กะชางมิน ชางมินยิ้มใหญ่เลย ในขณะที่เด็กหนุ่มผู้นั้นส่ายหน้า555 แล้วแจก็พูดอะไรซึ้งๆ น่าจะซึ้งนะเพราะญี่ปุ่นปรบมือกันอย่างจริงจัง แล้วเข้าเพลง Stand by u ค่ะ
เพลงนี้ได้ฟังเต็มๆที่นี่ครั้งแรกล่ะ น้องออกมาร้องตรงเวทีกลาง มีเก้าอี้มาตั้งหันหน้าเข้าหากัน พอน้องนั่งทุกคนก็นั่งตาม (ดีจังเลย) เวทีหมุนและยกขึ้นยกลงไปตามประสา แต่ไม่ได้สนใจเท่าไหร่เพราะเพลงนี้เพราะมากกกก เพราะจริงๆ T^T
คิส เดอะ เบบี้ สกาย~ 555 เพลงนี้มันขำตอนนึกถึงที่จุนซูสเปลนี่แหละ แต่เป็นเพลงนึงที่รออยู่ บนจอมีเนื้อขึ้นให้ร้องตามด้วย กะเหรี่ยงร้องตามได้แบบดำน้ำ ร้องไปร้องมา...ร้องท่อนฮุคซ้ำได้แปดรอบแล้วมั้ง ยังไง ...แต่ชอบเพลงนี้น้า
ปิดคอนด้วยเพลง Bolero ตอนฟังเพลงนี้อยู่น้ำตาไหลอ่ะ ดีที่ไม่ไหลออกมามาก อายสมชาย แล้วในใจตอนนั้นคิดแต่ว่า จบแล้วสินะ แต่เดี๋ยวเจอกันใหม่นะ คิดซ้ำไปซ้ำมาอยู่อย่างนี้ แหม... กะเหรี่ยงอย่างเราไม่ได้เจอเทพบ่อยๆเหมือนคนอื่นเขานี่นา T^T
คอนจบด้วยความประทับใจจนล้น นั่งดูวีทีอาร์ตอนซ้อมต่อแล้วก็จบจริงๆ พวกเราก็เก็บกระเป๋าออกมากัน จำได้ว่าตอนจบมีแจกการ์ดนอกฮอลล์ พอออกไปจริงๆ อุ้ย สมชายเป็นแผงดักแจกการ์ดเราอยู่ เขินนะเนี่ย แถมข้างนอกเหล่าสมชายใส่สูทหล่อมายืนเรียงแถวแล้วโค้งขอบคุณเรากันทุกคน...นี่แหละความดีของคอนญี่ปุ่นที่ในไทยไม่มีทางมี 555
เจอกันใหม่เอนทรี่หน้านะเคอะ กว่าจะจบอันนี้ได้ เฮ้ออออ ยังไม่ได้เล่าเรื่องป้าญี่ปุ่นผู้ใจดีเลย
สุดหล่อของพวกเรา
#1 By || NOuON || on 2009-05-21 10:52